Kayseri’nin Soğuk Sabahlarında Başlayan Bir Hikâye Kayseri’de sabahlar hep biraz serttir. Yüzüne çarpan rüzgâr, uykunu yarım bırakır gibi davranır. O gün de öyle olmuştu. İnce montumun içinden sızan soğuğu hâlâ hatırlıyorum. Ellerimi cebime sokup Erciyes’in uzaktan görünen beyazlığını izlerken içimde tuhaf bir sıkışma vardı. Sanki bir şey olacak ama ne olduğunu bilmiyordum. Günlüklerime yazdığım şeylerin çoğu böyle başlar zaten. Bir his, bir eksiklik, bir merak… O sabah da defterimi açıp tek bir cümle yazmıştım: “Bugün bir isim duyacağım ve hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.” O ismin “Kazma” olacağını bilmiyordum. Kazma İsmiyle Tanıştığım An İlk kez onu, şehrin eski bir arka…
Yorum Bırak