Kayseri’nin soğuğundan buzulun sessizliğine: içimde kalan yolculuk Bazı günler var, insanın içi dışarıdan daha soğuk olur. Kayseri’de kış zaten serttir ama bu kez mesele hava değildi. İçimde tuhaf bir boşluk vardı. Sanki bir şeyler yavaş yavaş kopuyor ama ses çıkarmıyordu. O gün günlüğüme tek bir cümle yazmıştım: “İnsan bazen kendi içinde bile donabiliyor.” Sonra nedense aklıma buzullar geldi. O kocaman, ağır ağır hareket eden, sessiz ama inatçı doğa parçaları. Ve bir anda kendimi şu soruyu ararken buldum: Buzul örnekleri nelerdir? O soru basit gibi duruyordu ama içimde açtığı yol hiç basit değildi. Erciyes’in gölgesinde başlayan merak Hoş geldiniz! Lagi olarak…
Yorum Bırak